زندگی نامه عبدالعزیز فرمانفرمایان

با سلام خدمت شما مخاطبین گرامی استودیو معماری فرحو. با یک مطلب دیگر از سری مقالات زندگی نامه در خدمت شما هستیم. این بار نوبت به یکی از بزرگان دنیای مهندسی و معماری ایران یعنی عبدالعزیز فرمانفرمایان رسیده است. در این مطلب به زندگی، تحصیلات و آثار او خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

بیوگرافی عبدالعزیز فرمانفرمایان

عبدالعزیز فرمانفرمایان در سال ۱۱۲۹۹ شمسی در یک خانواده متمول که به قاجار وابسته بودند، در استان خوزستان به دنیا آمد. پدر او عبدالحسین فرمانفرما و مادرش بتول احشمی کرمانشاهی بود. عبدالحسین فرمانفرما از نوادگان عباس میرزا بود و سالها به عنوان یک والی بر استان‌های مهم ایران حکمرانی کرده بود. بتول احشمی نیز به محمدعلی میرزا دولتشاه و خاندان دولتشاهی باز می‌گشت. عبدالعزیز ۸ خواهر و برادر داشت که از جمله آنها می‌توان به مریم فیروز، عبدالعلی فرمانفرمایان (موسس نخستین پالایشکاه خصوصی نفت ایران) و منوچهر فرمانفرمایان (نویسنده کتاب خون و نفت) اشاره کرد.

تحصیلات عبدالعزیز فرمانفرمایان

عبدالعزیز فرمانفرمایان تحصیلات خود را در دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس گذراند و در دهه ۳۰ میلادی فارغ التحصیل شد. او پس از فارغ التحصیلی به ایران بازگشت و گاراژ پدرش را به عنوان اولین دفتر برای شروع کار طراحی انتخاب کرد.

تدریس و فعالیت شغلی عبدالعزیز فرمانفرمایان

او سپس در یکی از آتلیه‌های دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در کنار افرادی مانند هوشنگ سیحون، حیدر غیابی، اوژن آفتاندلیانتس و زیر نظر محسن فروغی به کار و تدریس مشغول شد. آثار معماری و طراحی که در دفتر وی انجام می‌شد عمدتا توسط معمارانی که در آنجا مشغول به فعالیت بودند انجام می‌گردید و وی به عنوان رهبر و مدیر نقشی راهبردی در همه امور داشت.

برادران و خواهران او از جمله افراد پر نفوذ عصر پهلوی بودند. او طی شکایتی از دولت ایران در زمان بیل کلینتون توانست بابت خروجش از ایران و ضرری که در این باره به وی وارد شده بود، ۱ میلیون دلار غرامت از محل دارایی‌های ایران در آمریکا دریافت کند.

عبدالعزیز فرمانفرمایان سرانجام در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۲ هجری شمسی برابر با ۲۱ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی در یکی از املاک خود در خاک اسپانیا در گذشت و در گورستان مون پارناس شهر پاریس فرانسه به خاک سپرده شد. او در زمانی که در خارج از ایران زندگی می‌کرد هیچ اثری از خود در ایران ثبت نکرد و هرچه از آثار وی باقی مانده است مربوط به پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ است.